Para que nunca paremos de camiñar...
Ventá sobre a utopía"Ela está no horizonte- di Fernando Birri-. Achégome dous pasos, ela afástase dous pasos. Camiño dez pasos e o horizonte córrese dez pasos máis alá. Por moito que eu camiñe, nunca a alcanzarei. Para que serve a utopía? Para iso serve, para camiñar." -EDUARDO GALEANO-
19 Comments:
At 6:46 PM, Setembro 16, 2006,
SZ said…
Sei dun poema que vai nesa dirección.
La utopía; se ubica en el horizonte.
Se manifiesta en las ideas.
Se expresa por la palabra
y es lugar irredento, que
aunque nos mate, nos salva.
Unha aperta
At 9:30 PM, Setembro 16, 2006,
X said…
Gustoume a metáfora da imaxe en relación ao texto. Un saúdo.
At 9:27 AM, Setembro 18, 2006,
Pés de naufragha said…
Sz, de quen son eses versos? Graciñas ás dúas polos vosos comentarios.
At 10:27 AM, Setembro 18, 2006,
Torreira said…
Agora que nos venden o pragmatismo ao por maior non esta mal camiñar un pouco...
At 9:53 PM, Setembro 18, 2006,
Lúa- Haberlas, hailas... said…
que fermoso, e que certo é!
At 11:28 AM, Setembro 19, 2006,
paideleo said…
Utopía...viaxe...coñecemento...salvación...unhas verbas con sentimento.
At 3:17 PM, Setembro 19, 2006,
Marinha de Allegue said…
mmmmmmmmmm camiñar e ir medrando...
Unha aperta grande.
:)
At 10:26 AM, Setembro 20, 2006,
Pés de naufragha said…
Sabía que con todos vós podía segior o camiño cara a utopía...
At 12:08 PM, Setembro 20, 2006,
náufrago said…
¿Canta xente moza sabe hoxe o significado da palabra Utopía?
At 2:37 AM, Setembro 21, 2006,
torredebabel said…
ninguen mais intelixente e sensible que Galeano. Todo canto leo del confirmame esa primeira idea. Un home que cando mira, ve.
At 9:41 AM, Setembro 21, 2006,
Pés de naufragha said…
Náufrago, espero que aínda haxa mozos e mozas dispostos a crer na utopía... (de feito, eu aínda son bastante moza!). Torredebabel, concordo contigo plenamente. Apertas para os dous!
At 12:58 PM, Setembro 21, 2006,
Mrs.Doyle said…
Fermosa precisión.
At 3:57 PM, Setembro 21, 2006,
Larvós said…
Lémbrame o seu post a ese outro dito que di "so os que queren o imposíbel conseguen o posíbel". Pena que non lembre o autor (esta cabeza miña!!!)
At 4:30 PM, Setembro 22, 2006,
SZ said…
o poema é meu ;)
At 9:57 AM, Setembro 25, 2006,
Pés de naufragha said…
Benvid@s os-as nov@s visitantes! E Sz, vaia arte poética que tes enriba!
At 5:54 PM, Setembro 25, 2006,
SurOeste said…
A min gustábame un programa que había antes en radio 3 que se chamaba trópico utópico.
Dádesvos conta que cada un de nós constrúe a súa utopía no seu blog?
At 5:56 PM, Setembro 25, 2006,
SurOeste said…
Dádesvos conta que cada un de nós constrúe a súa utopía no seu blog?
At 5:57 PM, Setembro 25, 2006,
SurOeste said…
Vale! vaia metedura de zoco. A ver, xefa, amaña isto.
At 9:53 AM, Setembro 26, 2006,
Pés de naufragha said…
Concordo totalmente contigo, Suroeste. Cada palabra que escribimos camiña na dirección da nosa propia utopía, sendo un alicerce máis dela.
Postar um comentário
<< Home