O que queda do naufraxio

terça-feira, novembro 07, 2006

Asomándonos á música tradicional


Foi hai case unha semana, o mércores 1 de novembro. Inauguramos o Centro de Estudos Galegos da Universidade de Bangor. Estiveron con nós o profesor Sharif Gemie, que nos falou do "Nacionalismo tardío na Galicia contemporánea" (sempre aplicado á música), no que foi unha conferencia introdutoria moi acaída para a xentiña que nos acompañou no acto e que non era galega, e Mercedes Peón, que fixo unha performance sobre a música galega tradicional absolutamente impresionante. Ademais de cantar (como ela o fai, con esa grande forza que parece que contén todo un mar dentro) e de tocar a pandeireta, aclarounos varias cousas. O primeiro de todo, contounos que se decidiu a dedicarse ao folclore cando, un día, estando en Caión cun pandeiro e con só 13 anos, unhas mulleres a chamaron e comezaron a lle cantar unha ribeirana. Ribeirana que, curiosamente, case non conseguiu entender. O impacto foi tal que á semana decidiu volver ao punto da súa descuberta, principiando así a súa peregrinaxe por todas as aldeas e lugares do país, na procura de bailes e cantigas tradicionais. De novo, o impacto directo coa cultura galega máis anterga, xerou un posicionamento concreto na vida: aquel que se obriga a conservar o que é propiamente noso sen deixar de estar no mundo.

Mercedes tamén nos fixo partícipes de que Galicia ten unha peculiaridade musical que non existe noutro lugar do planeta, o que nos leva a pensar: por que non se ensina música tradicional nas escolas? Por que vivimos de costas á propia tradición? Por que ninguén toma medidas necesarias para que todos estes cantares non se perdan e dentro de anos os nosos netos e netas poidan acceder a eles? (Se alguén coñece as respostas, por favor, invítoo a que nolas conte aos demais).

Pero Mercedes tamén aproveitou para berrar, a xeito de reinvindicación unha cousa: EN GALICIA SEMPRE EXISTIRON MULLERES GAITEIRAS, como a gaiteira de Quiroga, que tocaba xa nos anos 20. Continuamos a listaxe entre todos e todas? De novo, ás mulleres, a experiencia dinos o mesmo: para mergullarnos na propia historia, temos que asomarnos ás fiestras que outras mulleres nos ofrecen.

38 Comments:

  • At 10:40 PM, novembro 07, 2006, Blogger RAIKO said…

    Envidia me das, quién pudiera haber podido disfrutar de esos momentos con Mercedes Peón. En fin, yo soy un amante de la música tradicional en general y la gallega es una de las más ricas, variadas y peculiares, tiene un sabor muy propio y un sello propio que la hace inconfundible. Es fantástico todo lo que estás viviendo. Un saludo.

     
  • At 11:12 PM, novembro 07, 2006, Blogger SurOeste said…

    O das gaitas non o sabía. As mulleres gaiteiras que coñezo son da nova fornada. E non pasou nada, rapidamente os cuartetos e as bandas de gaitas fixéronse mixtas, con naturalidade. Comparemos cos problemas que teñen as vascas para participar na tamborradas, por exemplo.
    XA lles aprendiches algún punto de muiñeira aos alumnos?

     
  • At 8:02 AM, novembro 08, 2006, Blogger Torreira said…

    Falta lle facia Mercedes Peón por esos lares pra levantarlle a paletilla e demostrarlle a base de música que o sol si sae para todos,naufraga.En caso de dúbida,a practicar o Aturuxo por Gales,vale?

     
  • At 6:35 PM, novembro 08, 2006, Blogger Cobiñas said…

    Seguindo coa lista: aquí en Bos Aires temos unha excelente gaiteira, Carina Fragoso (do grupo "Os furafoles" e responsable do conxunto de gaitas da Sociedad Parroquial de Vedra).
    Unha aperta, Andrea

     
  • At 1:33 PM, novembro 09, 2006, Blogger Pés de naufragha said…

    Graciñas pola compaña, Raiko. O certo é que estes días me sinto como unha auténtica privilexiada. Suroeste, non reflexionara sobre a cuestión das mulleres nas tamborradas vascas. Tes máis info? Aínda non lles bailei aos alumnos e alumnas, pero pouco me falta xa por facer. Torreiriña, espero por ti para que aturuxes. Benvida, Cobiñas, e estupenda esa aportación sobre as gaiteiras da diáspora. Seguimos naufragando.

     
  • At 11:46 PM, novembro 09, 2006, Blogger franetico said…

    no puedo evitar sentir cierta "envidia de útero" al leerte. tan sólo un vientre embarazado puede vibrar con igual tensión vitalista que el fol de una gaita a punto de llorar. tal vez una almohada con restos de una noche de pasión (pecios tras el naufragio)??

     
  • At 7:13 PM, novembro 10, 2006, Blogger torredebabel said…

    Noraboa ao Centro de Estudos Galegos da Universidade de Bangor e longa, moi longa vida espallando a nosa identidade, a nosa fala (nas mans dunha profesora marabillosa e apaixonada!) e a nosa cultura.

     
  • At 1:09 PM, novembro 13, 2006, Blogger Marinha de Allegue said…

    Concordo con Torredebabel.Longa vida espallando a nosa identidade galega e feminina.

    Unha aperta grande.
    :)

     
  • At 4:55 AM, novembro 14, 2006, Blogger Úrsula said…

    Mercedes Peón,essa mulher si que sabe... mulheres gaieiras havia bastantes. Eu de feito tenho umha foto dum trio de mulheres,anos trinta, gaiteira, caixeira e bombeira. É certo que havia menos que homes, por que elas nom podiam ir de aldea em aldea,a ver quem cuidava a casa e os filhos... Por desgraça, que as mulheres gaiteiras nom despuntaram, igual que outras mulheres artistas é pola sociedade machista na qe vivimos. Antes, evidentemente era pior. Mais por desgraça no nosso folclore o machismo está à orde do dia. Exemplo máis que claro o do grupo Xacarandaina, em Corunha, onde as mulheres nom podem tocar a gaita em público com o grupo (na escola aprendendo si), nem o tamboril. Ali estám para bailar, e de pandereteiras. Segundo o seu director, que nom é outro que Quique Peón, irmám de Merce, é por tradiçom. El considera que nom é tradicional, por que as mulheres nom tocavam a gaita (salvo algum caso ilhado). Sem embargo si que em Xacarandaina há grupo de homes pandereteiros... Em fim, assi estám as cousas em pleno século XXI. Deberia de aprender d sua irmá. Em fim, nom me enrolho mais. Viva la Merce, AJRÚUUUUUUUUUUUU

     
  • At 5:01 PM, novembro 15, 2006, Blogger Torreira said…

    Oes naúfraga...escribes pouco (esto é unha queixa formal)

     
  • At 5:49 PM, novembro 15, 2006, Blogger Silvio Falcón said…

    Gran homenaxe ás mulleres gaiteiras.

    Un saúdo

     
  • At 9:51 AM, novembro 20, 2006, Blogger Moralla said…

    Hai tempo que non sei de ti, galesa!!! É marabillosa esa confluencia entre o galego e o galés, que os de alá coñezan a Mercedes Peón, coa súa forza rotunda e o seu salvaxismo(no sentido total/ positivo da palabra). Intercambiar culturas é algo que boto de menos de traballar de lectora. Tes que aproveitar ao máximo, é unha experiencia que non vas esquecer! Unha aperta moi grande de Yoli ;-)

     
  • At 4:42 PM, novembro 23, 2006, Blogger Clara Flor said…

    Moito suceso coa actividade do Centro, que empeza ben. Gales é familiar para min, nunca estiven pero levo anos traballando con persoas dali e temos tantas afinidades, soidades e periferias comúns que entendo o que dis. Forza!!

     
  • At 4:16 PM, novembro 30, 2006, Blogger Torreira said…

    Oes mosa?...que acontece que non escrebes?

     
  • At 5:30 PM, dezembro 02, 2006, Blogger Madeleine said…

    non nos abandone polos estranxeiros eh? Eu queixome formalmente como Torreira (de quen por certo, me encanta a imaxe). Podo contar eu como ghaiteiriña?

     
  • At 7:00 PM, dezembro 18, 2006, Anonymous X said…

    Tamén vostede nos vai deixar?

     
  • At 11:06 PM, dezembro 19, 2006, Blogger SurOeste said…

    Náufraghhhhaaaaa!!!!!!

     
  • At 11:20 AM, dezembro 26, 2006, Blogger X said…

    Nin sequera vai volver coma o turrón polo nadal?

     
  • At 12:47 PM, dezembro 31, 2006, Blogger Torreira said…

    Que o 2007 veña cun fato de verbas túas

     
  • At 7:55 PM, janeiro 03, 2007, Blogger torredebabel said…

    Naufragha!!!! tamén engado o meu chamamento ao de torreira!

     
  • At 8:32 PM, janeiro 04, 2007, Blogger X said…

    Feliz ano por onde queira que ande.

     
  • At 10:11 PM, janeiro 07, 2007, Blogger Marinha de Allegue said…

    2007 Beijos para que voltes.
    :)

     
  • At 6:24 PM, janeiro 19, 2007, Blogger Torreira said…

    Parezo marco co mono...na búsqueda dun post teu

     
  • At 11:49 PM, fevereiro 02, 2007, Blogger X said…

    Torreira non é o único, andamos máis facendo compañía :D

     
  • At 8:19 PM, fevereiro 08, 2007, Anonymous Anônimo said…

    Ei, que seguimos aquí agardando!!!!

     
  • At 8:20 PM, fevereiro 08, 2007, Anonymous Maruxía said…

    A anónima é unha persoaxe!!!!

     
  • At 9:05 PM, fevereiro 23, 2007, Blogger Ra said…

    Se le echa de menos.

     
  • At 1:36 PM, fevereiro 28, 2007, Anonymous Anônimo said…

    Isto xa empeza a pasar de castaño escuro.

     
  • At 1:37 PM, fevereiro 28, 2007, Anonymous Anônimo said…

    A do castaño escuro era eu.
    Saúdos.
    X

     
  • At 2:01 PM, março 04, 2007, Blogger Torreira said…

    Moito tempo pre seguir asomada a música tradicional...non cansas?

     
  • At 1:30 PM, abril 01, 2007, Blogger X said…

    Como ve, non nos resignamos. Saúdos.

     
  • At 10:48 PM, abril 13, 2007, Blogger Silvio Falcón said…

    MENSAXE DE PETICIÓN DE ADHESIÓN AO BLOGOMILLO:

    Amigos e amigas, coido que todos denunciamos aqueles que destrúen o noso medio natural.

    Actuemos, movámonos contra o que está á pasar en Tomiño!

    O blogomillo ten voz.

    http://eu-e-galiza.blogspot.com/2007/04/realmente-noso-movmonos.html

    Unha aperta

     
  • At 1:12 AM, maio 09, 2007, Blogger torredebabel said…

    volta naufraga! botamoste de menos!

     
  • At 1:07 PM, maio 19, 2007, Blogger Roi Buligan said…

    Ás veces parece máis doado percibir a necesidade de conservar a tradición dende a xente de fora que dende a de dentro

     
  • At 5:55 PM, junho 14, 2007, Blogger Colectivo Literario Sacou said…

    grande blog; Um saúdo

     
  • At 3:13 AM, julho 04, 2007, Blogger Paralaxe said…

    Este Blog está listado no
    Directório Paralaxe

     
  • At 1:39 PM, fevereiro 03, 2008, Blogger barb michelen said…

    Hello I just entered before I have to leave to the airport, it's been very nice to meet you, if you want here is the site I told you about where I type some stuff and make good money (I work from home): here it is

     
  • At 5:41 PM, março 25, 2008, Blogger tangaranho said…

    bah, isso de que a gaita é um instrumento masculino e a pandeireta é um instrumento feminino, é um mito obscurantista dos que queriam reduzir a nossa tradiçom a folclore uniformizado com "las otras culturillas regionales de España". Som-che as cousas da ideologia made in Sección Femenina de Falange.

     

Postar um comentário

<< Home